Ei annleis påske

I år er første påska på mange år at Kristent Nettverk ikkje arrangerar påskefest i Bergen. Dermed var det duka for familiepåske i mitt ferieparadis, Sula. Slik vart det ikkje. Det vart heller ein litt dramatisk start på påska i år. I løpet av mandagen kjende eg stikkande og stadig vondere smerter i magen, på høgresida. Eg tenkte ikkje så mykje over det, men etter eit koseleg middagsbesøk hjå gode venner, bestemte eg meg for å stikke innom legevakten på vegen heim. Kunne jo ikkje skade å få det undersøkt.

Etter ei kort undersøking på legevakten vart eg sendt med drosje til Haukeland. Legen mistenkte gallestein. På vegen til Haukeland rasa det tankar gjennom hovudet mitt. Kva skjer med meg no? Eg visste ingenting om gallestein og kva dei eventuelt kom til å gjere med det når eg kom på Haukeland. Ei kjensle av redsle kom over meg og eg kjende meg heilt åleine i verda. Det var to ting som uroa meg mest. Eg hadde lova å hente posten til mamma og pappa, og at eg ikkje kom på jobb dagen etter. Eigentleg to trivielle ting som eg ikkje hadde nokon grunn til å uroe meg for.

Då eg sat der i bilen og var redd og uroa meg for irrasjonelle ting, høyrde eg ei stemme som sa "du treng ikkje vere redd, eg er med deg. Der du går, har eg allereie vore, du er alltid to". Etter dette kjende eg at Guds fred kom og fylte meg. Gudsnærværet var så sterkt at alle dei urolege tankane forsvann. Jammen er det godt å vere Guds barn!

Opphaldet på Haukeland vart eit VM i venting. Først venta eg på å komme inn, så venta eg på at sjukepleiaren skulle ta prøvar. Når prøvane var tekne, vart det ny venting. Legen som endeleg kom, hadde lite nytt å fortelje meg. Etter endå meir venting vart eg sendt opp på kirurgen 3. Her var det ny venting, endeleg fekk eg litt smertestillande og i firetida fekk eg endeleg sove... Tysdagen vart ein ny ventedag. Eg skulle ta ultralyd av galleblæra og måtte faste fram til den undersøkinga. Det kjendes litt urettferdig når dei andre fekk både frukost og lunsj. Eg halvsov og døste meg gjennom dagen. Det var ikkje akkurat så mykje anna å finne på. Dei fann ingenting på nokon av prøvane og heller ikkje på ultralyden, så eg vart sendt heim med uforetta sak.

Sjølv om dei ikkje kunne finne noko gale med systemet mitt, hadde eg like vondt. I Jakobs brev står det at "Er nokon av dykk sjuk, skal han kalla til seg dei eldste i forsamlinga, og dei skal be over han og salva han med olje i Herrens namn. Og bøna som er boren fram i tru, skal berga den sjuke, og Herren skal reisa han opp. Og har han gjort synder, skal han få dei tilgjevne" (Jak. 5:14-15). 
 I går gjorde eg nettopp dette. Magnar og Astrid, som er eldste i menigheten, kom og salva meg med olje og ba for meg. Eg kjente ikkje noko der og då, men i dag er smertene mykje mindre. Det er godt at sjølv om ikkje legar og sjukepleiarar veit kva som feiler meg, så veit Gud det.

Eg har tillit til at eg skal verte heilt frisk att i løpet av eit par dagar!

Alt av nåde

Eg ser at mange som syr har eit slags "merkenamn" på det dei lagar. Det tenkte eg at eg og ville ha. eg har tenkt og fundert på kva som ville passe. Eg landa på alt av nåde. Dette fordi det er av nåde eg lever. Det er Gud, ved si store nåde, som har grepe inn i livet mitt og gjort det til det det er. Ved hans nåde har han gjeve meg evner og talent som eg kan bruke til hans ære! Det er av nåde eg er frelst (ef. 2:8). Eg kan ikkje skryte av meg sjølv. Det er ikkje fordi eg er så flink og får til alt mogeleg. Gud har gjeve meg gåver og om eg skal skryte av noko eller nokon må det vere Han. Eg skal prøve å hugse å sy dette merket på alt eg syr, men til no har eg ikkje vore så flink...

Guds kraft og legedom

Eg har ofte bursdag rundt påsketider og det har etter kvart vorte ein tradisjon at eg inviterer gode venner til ei lita feiring sundag kveld, etter den årlege påskefesten i Kristent Fellesskap (meir om den i eit seinare innlegg). Praten gjekk livleg, som den gjer når gode venner er samla. Ut på kvelden kom vi inn på alt det gode Gud har gjort for oss og gjennom oss. Ei god venninne fortalte om mange som var lækte gjennom ho. Så kom vi inn på ulike under vi har høyrt om, eller erfart sjølve. Etter å ha snakka så mykje om kor god Gud har vore, "måtte" vi takke Han for det. Etter ei stund med takk og bønn, var det ei som høyrde frå Gud at det var nokon andre som hadde vondt i ryggen. Vi ba for ho og då var det i gong. Vi ba for ulike sjukdommar og smerter. Ei som var der hadde ein fot som var kortare enn den andre. Vi la hendene på ho og ba om at foten skulle vekse ut og verte like lang som den andre. Akkurat i det vi hadde bedt, såg vi at foten rørte på seg. Ho vi ba for kjende ei merkeleg kjensle i foten og begge føtene var like lange! Halleluja, takk Gud!!! Gud har gjeve oss autoritet til å lækje alle sjuke. Guds rike er nær fordi vi kristne ber det med oss der vi går. Då Jesus sendte ut dei tolv apostlane sa han "Gå og forkynn: Himmelriket er kome nær! Læk sjuke, vekk opp døde, gjer spedalske reine og driv ut vonde ånder! Gjev som gåve det de fekk som gåve" (matt. 10:7-8) Dette gjeld oss kristne i dag og. Eg er så glad for at eg byrjer å sjå dette skje i mitt liv. 

Eg lever..!

og det er inga sjølvfølge etter ein liten kjøretur eg hadde onsdag kveld. Eg var på veg til bibelgruppe og kjørte som vanleg ut på hovudvegen på Leknes. Eg var rask oppe i fart, men det eg merka då, var at eg ikkje hadde styring på bilen og det hjalp heller ikkje å bremse. Det kom ein bil imot og eg klarte akkurat å svinge tidsnok til å ikkje krasje med den. Skjelvande kjørte eg sakte gjennom tunnelen og parkerte bilen på Sjosio. Pappa såg på bilen i går og det viste seg at lenkearmen (den som held hjulet på plass) var så rusta at den knakk. Dette kunne vorte skikkeleg farleg og eg takkar Gud for livet. Han verna meg slik at eg kom uskadd frå det heile.

Fridom!

Bibelen seier at får sønnen frigjort oss, er vi verkeleg frie!  Det har eg erfart i livet mitt. Det er to måtar å sjå på livet. Eg syns denne videoen viser dette på ein fantastisk måte. Sjå heile, det er ganske fasinerande kva som skjer når ein snur tankegangen.



Legg gjerne att ein kommentar..!

Flink? Eg?

Inspirert av " Mauren" av Inger Hagerup har eg skrive eit lite dikt:

Bilete er henta frå alighthouse

Flink?
Eg?
Langtifrå!
Eg gjer berre det 
Gud har kalla meg til.
Han er min far
og Han elskar meg
Ved Hans nåde kan
eg alt!

For ikkje eingong Menneskesonen er komen for å la seg tena, men for sjølv å tena og gje livet sitt til løysepenge for mange - Markus 10:45

Om Jesus kom for å tena, kva er då meir naturleg for oss som følgjer han enn å gjere det same? Vi skal jo ha det same sinnelaget som Kristus! (fiipparane 2:5) 

Casting Crowns - If we are the body

It's crowded in worship today
As she slips in
Trying to fade into the faces
The girls' teasing laughter is carrying farther than they know
Farther than they know

CHORUS
But if we are the Body
Why aren't His arms reaching
Why aren't His hands healing
Why aren't His words teaching
And if we are the Body
Why aren't His feet going
Why is His love not showing them there is a way
There is a way

A traveler is far away from home
He sheds his coat
And quietly sinks into the back row
The weight of their judgmental glances tells him that his chances
Are better out on the road

CHORUS
But if we are the Body
Why aren't His arms reaching
Why aren't His hands healing
Why aren't His words teaching
And if we are the Body
Why aren't His feet going
Why is His love not showing them there is a way

Jesus paid much too high a price
For us to pick and choose who should come
And we are the Body of Christ

Chorus (2x)
If we are the body
Why aren't His arms reaching
Why aren't His hands healing
Why aren't His words teaching
And if we are the body
Why aren't His feet going
Why is His love not showing them there is a way

Jesus is the way

My church

My church
You’re My own home
My family
A temple for My presence and My glory
I join you together
Like stones in My hands
Apostles and Prophets will reveal My plan
I am the capstone
You’re a house
For Me

My church
You’re My body
I’m the head
You belong to each other
By Me you’re led
My grace is upon you
Each a different part
Love one another
Live side by side
Be filled with My Spirit
You’re unified
In Me

Meet your friends
Share a meal
I’m always near
Celebrate My death and victory
Break the bread
Drink the wine
My blood was shed
My body was broken
For you

My church
You’re at battle
An army divine
Don’t fight in your own strength
The battle is Mine
I conquered the enemy at Calvary
Stand firm
In My strength and My victory
Pray for each other
Pray by faith
In Me

The gates of darkness
can’t overcome
A people in prayer
Fuelled by
My grace and by My Spirit
Feed the hungry
Tell each one
His blood was shed
His body was broken
For you

My church
You’re My own bride
Prepared for Me
I clothe you in My glory
For all to see
Stay pure
Be ready
The day will come
I will return to take you home
Home to the Father
To be wed
To Me

You’ll be wed to Me

How you shine for Me

2007 © Kristin Solheim

21. desember

Difor skal Herren sjølv gje dykk eit teikn: Sjå, ei møy skal verta med barn og føda ein son, og ho skal kalla han Immanue (Jesaja 7:14)

For eit barn er oss født, ein son er oss gjeven. Herreveldet kviler på hans aksler, og han skal kallast: Underfull Rådgjevar, Veldig Gud, Evig Far og Fredsfyrste (Jesaja 9:6)

No nærmar det seg veldig jul. Mange har allereie fått juleferie og vi er opptekne av å kjøpe, pakke inn og dele ut julegåver til venner og familie. Det er ein koseleg tradisjon som eg syns vi skal halde på, men den største gåva i jula er Jesus. Han vart sendt til jorda, fødd som eit lite barn i ein stall, vaks opp og var ein mann som var fullstendig perfekt. Han gjekk rundt på jorda og gjorde berre godt. Han lækte dei sjuke, blinde fekk synet tilbake, døve fekk hørsla tilbake, lamme kunne gå.

Det var likevel ikkje berre difor Jesus kom til jord, for å leve eit rett liv som menneske. Jesus kom for å bringe fred mellom Gud og menneske. Men alt dette er av Gud, han som ved Kristus forsona oss med seg og gav oss forsoningstenesta. Det var Gud som i Kristus forsona verda med seg, så han ikkje steller dei til rekneskap for misgjerningane deira, og han tiltrudde oss ordet om forsoninga (2. kor 5:18-19)Fordi eg har teke imot Jesus som Herre og Frelsar vil ikkje Gud lengre halde meg ansvarleg for misgjerningane mine. Eg kan komme med frimod framfor Han og tilbe Han utan å føle skam og skuld, fordi Han har tilgjeve meg. 

Denne fantastiske gåva er for alle menneske. Slik som engelen sa til hyrdane på marka. Ver ikkje redde! Sjå, eg kjem til dykk med bod om ei stor glede, ei glede for heile folket. I dag er det fødd dykk ein frelsar i Davids by. Han er Messias, Herren (Lukas 2:10-11). Jesus er verdens frelsar. Det tyder at han kan verte din frelsar om du vel å ta imot han. For vedkjenner du med munnen din at Jesus er Herre, og trur du i hjartet ditt at Gud reiste han opp frå dei døde, då skal du bli frelst. Med hjartet trur vi så vi blir rettferdige for Gud, og med munnen vedkjenner vi så vi blir frelste (Romarane 10: 9-10)

Copyright Gospel Communications International, Inc - www.reverendfun.com

Copyright Gospel Communications International, Inc - www.reverendfun.com

Dagens fun facts:

• 72 - Apostelen Thomas døydde
• 1795 – John "Jack" Russell, engelsk hundeoppdrettar, vart fødd
• 1807 – John Newton døydde
• 1898 – Marie og Pierre Curie oppdaga radium
• 1913 – Det første kryssordet vart publisert
• 1937 - Sdnøhvit og de syv dvergene hadde premiere
• 1942 - Erling Thu vart fødd
• 1948 – Samuel L. Jackson vart fødd
• 1950 – Lillebjørn Nilsen vart fødd
• 1962 - Rondane nasjonalpark vart den første nasjonalparken i Noreg
• 1970 – Elvis Presley og Richard Nixon møttest i det kvite hus 

Gleda i Herrens hus

Kor elskelege dine bustader er,

        Herre, Allhærs Gud!
    Mi sjel lengta, ja brann av lengsle,
        etter Herrens tempelgardar.
        No jublar hjarta og kropp
        mot den levande Gud

Ja, fuglen har funne ein heim,
        svala har fått seg eit reir,
        der ho kan leggja sine ungar,
        ved dine altar, Herre, Allhærs Gud,
        min konge og min Gud.
     Sæle er dei som bur i ditt hus,
        dei skal alltid lova deg.
                                                      Sela

Sæle er dei som har sin styrke i deg,
        dei som lengtar etter å fara opp til templet.
    Når dei fer gjennom den turre dalen,
        gjer dei han til ein kjeldevang;
        haustregnet legg si signing over han.
    Dei går frå kraft til kraft,
        til dei stig fram for Gud på Sion.
     Høyr mi bøn, Herre, Allhærs Gud,
        lyd etter, du Jakobs Gud!
                                                      Sela
   Gud, vårt skjold, vend augo hit,
        og sjå på han som du har salva!
   Ja, éin dag i dine tempelgardar
        er betre enn tusen andre.
        Å stå ved dørstokken til Guds hus
        er betre enn å bu i telt med gudlause.
   For Herren vår Gud er sol og skjold,
        Herren gjev nåde og ære.
        Den som er ærleg i si ferd,
        nektar han ikkje noko godt.
   Herre, Allhærs Gud,
        sæl er den som set si lit til deg.

Min Gud er sterk og mektig

"Min Gud er så stor
så sterk og så mektig
Det fins ingenting
han ikke kan"

På tysdag var eg på fjelltur med klassen og på vegen ned att til skulen sklei eg på ein stein og vrikka foten. Dei siste dagane har foten vorte noko betre, men framleis var det veldig vondt å gå. Eg kunne ikkje bøye den skikkeleg utan at det var frykteleg vondt.

I føremiddag var eg på ei samling i menigheita mi (Kristent Fellesskap). I løpet av lovsangsstunda var det ein som kom fram og sa at han trudde Gud hadde sagt at det var nokon som hadde smerter oppå høgre fot. Eg visste det var meg det var snakk om og ville springe fram med ein gang, men han "vart jo aldri ferdig å snakke". Det kjendes vertfall slik ut. Då han hadde snakka ferdig, kom eg fram og han og nokre til la hendene på meg og bad. Medan dei bad, kjende eg at smertene gradvis slapp taket, og etter ei lita stund var dei heilt vekke.

Gud er god og han har omsorg for sine barn.

Eit mirakel!

I dag har eg feira ein framskunda bursdag (sidan eg er i utlandet neste søndag, når eg eigentleg har bursdag). Vi har kost oss med pizzasnurrer og gode kaker. Litt utpå kvelden bestemte vi oss for å prise Gud og takke Han. Vi har jo så utruleg mykje å vere takksame for. Medan vi sang, takka og bad, var det ein av dei som var der som opplevde at Gud talte til han så han spurte  "er det nokon her som har vondt i venstre fot"? Ei venninne som var der hadde forstua ankelen då ho var ute og jogga. Ho hadde gløymt smertestillande heime, og hadde forferdeleg vondt. Gud seier i sitt ord at vi kan legge hendene på sjuke og dei skal bli helbreda. Difor gjorde vi nettopp dette. Det var mange som la hendene på venninna mi, og han som hadde fått ordet frå Gud ba for den sjuke foten. Då vi var ferdige å be kjende ho varme på skadestaden. Så forsøkte ho forsiktig å gå på foten og den var tydeleg betre. Etter nokre fleire utprøvingar kunne ho gå heilt normalt på foten og all smerte var borte!
Gud er ein Gud som gjer mirakler i dag. Han har talt til oss gjennom påskefesten om at Han vil gjere større ting mellom oss no enn nokon gang tidlegare. Vi er allereie i gang! Eg ønskjer å sjå fleire slike mirakler i nær framtid og eg veit at Gud er mektig til å gjere det..!

Påskefest

I dag starter årets påskefest i Bergen. Eg ser fram til gode dagar med knall undervisning, godt fellesskap, kafé, hoppeslott og mykje meir. Det heile skjer i Kristkirken sine lokaler i NRKbygget på Minde, Kanalveien 90, og Kristent Fellesskap sine lokaler i Møllendalsbakken 6.
Programmet vert slik

• onsdag-laurdag: Festmøte klokka 19.30
• torsdag-laurdag: Seminar (eigne samlingar for barna) klokka 10.30
• søndag: Festgudsteneste klokka 10.30
• sjå brosjyre for meir info

Alle er hjarteleg velkomne!

Det handlar ikkje om meg

Frans av Assisi levde på 1100-talet. Han var ein mann som verkeleg hadde eit godt perspektiv i livet. Han er kjend for ei bøn som eg har lyst å dele.

Herre gjør meg til redskap for din fred! La meg bringe kjærlighet der hatet rår. La meg bringe forlatelse der urett er begått. La meg skape enighet der uenighet rår. La meg bringe tro der tviler rår. La meg bringe sannhet der villfarelse rår. La meg bringe lys der mørket ruger. La meg bringe glede der sorg og tyngsel rår!   Å Mester! La meg ikke søke så meget å bli trøstet som å trøste. Ikke så meget å bli forstått som å forstå. Ikke så meget å bli elsket som å elske! For det er gjennom at man gir at man får. Det er ved å glemme seg selv at man finner seg selv. Det er ved å tilgi andre at man selv får tilgivelse! Det er ved å dø at man oppstår til det evige liv! Amen.Det handlar ikkje om mitt, det handlar ikkje om meg, nei, Jesus alt handlar faktisk om DEG!

Gud har omsorg for sine barn

I dag vart eg minna om noko som hende meg for omlag ei veke sidan. 

Eg var på veg heim frå bibelgruppe. I bilen sat eg og småprata med Gud. Då eg nesten var heime sa Gud  "her må du vere forsiktig, for her er det hjort". Eg har lært at det er smart å gjere som Gud seier. Difor tok det sjølvsagt roleg og etter berre omlag 50-100 meter møtte eg ein flokk hjort som kryssa vegen! Då var det berre å stå heilt i ro og la dei passere.

Gud er god, og han er ein utruleg praktisk Gud!

Tru og handling

I bibelgruppa eg er med i les vi eitt av dei korte breva kvar veke. Det er så godt å gå djupt inn i Guds Ord på denne måten. Kvar gong eg les gjennom brevet talar Gud om noko nytt! Sjølv om eg har lese det mange gongar før, er det likevel noko friskt og godt ved Ordet. For meg seier dette noko om kor rikt Guds Ord er. Gud skapar alltid noko nytt!

Denne veka les vi Filipparbrevet. Det verset eg stoppa ved i dag er "For det er Gud som er verksam i dykk, så de både vil og gjer det som er etter Guds gode vilje" Fil.2:13. Dette har eg lese mange gongar utan å tenkje over kva det betyr. For det første tenkjer eg at det handlar om at tru og handling ikkje kan skiljast. Om eg trur Gud for noko er ikkje det ei kognitiv øving der eg berre trur det inni hovudet. Det fører til handling. Som Paulus seier seinare i brevet vil ikkje Gud at eg skal uroa meg for noko, men leggje det fram for Gud med påkalling og takk. Dersom eg trur dette, må eg handle på ordet. Eg kan setje ord på kva eg går rundt å uroar meg for, og Gud lyttar og gjev råd. Ofte gjennom andre kristne, andre gongar direkte til meg.

Seinast sist veke fekk eg oppleve nettopp dette. Eg har mykje skulearbeid som har tynga meg i det siste. Sidan eg har ei svak side med å utsetje alt til siste liten, har eg fått litt dårleg tid til å gjere det eg skal. Då kjem eg inn i ein vond sirkel som kan vere vanskeleg å bryte ut frå. Det resulterar i at i staden for å ta fatt på det eg skal, så tenkjer eg at eg står foran ei uoverkommeleg oppgåve, som igjen fører til at eg uroar meg endå meir. Her kjem eg inn på det andre aspektet av dette verset. Det er Gud som er verksam i meg til å gjere det gode. Det vil seie at når eg gjer ein innsats kan eg rekne med å få hjelp frå Han. Gud hjelper meg til å tenkje positivt og konstruktivt. Ved at eg set meg ned å les pensum og set i gong handling ut frå det Gud gjev meg tru for, gjev han meg hjelp slik at arbeidet går lettare og eg ser ein toppen av det store fjellet som eg aldri trudde eg skulle komme over.



Gud er god og det er fantastisk å leve med Han!

Fellesskap er Gud sin idé

Jesus seier i Johannes 15 "Ver i meg, så er eg i dykk. Som greina ikkje kan bera frukt av seg sjølv, men berre når ho er på vintreet, slik kan heller ikkje de bera frukt viss de ikkje er i meg. Eg er vintreet, de er greinene. Om de blir i meg og eg i dykk, då ber de mykje frukt, men skilde frå meg kan de ingen ting gjera".

Som menneske er vi skapte til å ha fellesskap med Gud. I det fellesskapet finn ein kraft, styrkje og frimod til å dele livet med andre. Utan Jesus kan ein ikkje gjere noko. Vi har fått lovnadar om at viss vi er (blir verande) i Han, så vil Han vere i oss. Eg kjenner det i mitt eige liv at viss eg er saman med Gud kvar dag, kan eg leve eit liv i overskudd. Den Heilage Ande gjev meg det eg treng for dagen.