Mimring

Bilete fann eg her

For eit år sidan var eg i San Diego og fekk oppleve korleis meksikanarar feirar Cinco de Mayo. Dagen er ei markering av at meksikanarane vann over dei franske styrkjene 5. mai 1862 (Kjelde wikipedia). Dei tilsette i barnehagen laga potluck, det vil seie at alle tok med seg ein matrett kvar. Ein slags korgfest, eller koldtbord om du vil. Det mangla ikkje på spennande rettar. Kjenner at eg saknar USA og All Saints når eg tenkjer på alt det artige vi fekk vere med på.

HAPPY CINCO de MAYO..!

Eg saknar...

• å bli møtt av 15 smilande små ansikt som ropar "it's miss Lillian"
• at totalt ukjende folk spør meg korleis eg har det (utan å eigentleg ville vite korleis eg har det)
• å svare at eg har det bra, for så å spørre korleis dette totalt framande menneske har det, for så å skiljast og aldri sjå kvarandre att
• starbucks (les: frappuccino)
• soup plantation
• Debi
• sol og sommar (sjølv om eg ikkje skal klage, har allereie hatt nokre fine dagar her i gamlelandet)
• alle dei vennlege og hjelpsomme folka vi traff (som den utruleg koselege mannen som kjørte oss frå toget til hotellet)

Museum of the rockies

I dag har eg, Debi og Lily vore på museum of the rockies. På vegen dit var vi innom ei utruleg koseleg Donut-sjappe. Dei hadde tidenes beste Donuts. Yum, yum!

Det er funne mange beinrestar etter ulike dinosaurar her i Montana. Desse har dei stilt ut på museet i tillegg til ymse andre utstillingar. Høgdepunktet var å gå gjennom James town. Det var ein slags labyrint der målet var å overleve 1607, det første året "the new settlers" var i USA. Eg trur denne labyrinten eigentleg var laga for barn, men eg og Debi hadde det kjempeartig. Begge omkom, så vi hadde nok ikkje gjort det så godt på 1600-talet.

Det var om lag her eg omkom. Det var ein veldig hard vinter det året ;)

Dette er det største Tyranus Rex-hovudet som er funne nokonstad i verda. Sinnsjukt stort!

Søte små dinosaurbabyar

Det siste nye innan forskning er visst at dinosaurar liknar meir på fuglar enn reptiler, så dei forskar på kyllingar når dei skal finne ut korleis dinosaurane levde og utvikla seg.

Kortid har ein vore for lenge i Amerika?

Når ein snakkar engelsk, tenkjer på engelsk og DRØYMER på engelsk! I natt drøymde eg at eg vart kidnappa og kidnapparen min snakka engelsk. Eg kunne ikkje rope på hjelp fordi eg hadde munnen full av skittles. Hahaha!
Ellers storkosar eg meg i Montana! Det er litt kaldare enn California, men til gjengjeld er landskapet mykje vakrere...

Salt Lake City

No er eg på Salt Lake City International Airport og ventar på flyet som skal ta meg til Bozeman og Debi. Eg gledar meg heilt sjukt masse til å sjå ho og den vesle familien hennar! Som alt anna her i dette landet er flyplassane kjempestore. Eg kom ut av flyet mitt og fann gate E83 som eg skulle borde flyet frå (trudde eg). Eg rigga meg til med PC og greier og tenkte at eg skulle kose meg litt med å sjå bilete frå praksisopphaldet og greier. Den gang ei. Då PCen endeleg var oppe og gjekk og eg var klar (dei som kjenner PCen min, veit at det ikkje er gjort i ein augneblink) kom det ei melding over høgtalarane: Alle som skal til Bozeman må skifte gate til B6. Det er heilt i den andre enden av flyplassen, så då var det berre å pakke saman sakene og leite opp denne gaten. Håpar det var siste gateendring, for det var laaangt å gå...

Ferdig i praksis

I går (altså fredag) var det tid for å seie farvel til alle mine nye venner i All Saints preschool. Det var med tungt hjarta eg reiste derifrå. Eg har verkeleg kjendt meg som "ein av dei" frå dag ein. Barna var fantastisk herlege og eg vart veldig glad i dei. Eg prøvde å forklare ein liten tre år gamal gut at eg skulle heim, "to my place". Han: "well, I'm going to my place too". Han forstod nok ikkje konseptet "å ikkje komme tilbake". Det var nokre jenter som hadde forstått det og dei ville ikkje at eg skulle reise. Ei av jentene sette seg på foten min og holdt godt tak rundt beinet. "I wil NOT let you go"! Ho var ei av dei ungane eg fekk best kontakt med, sjølv om ho var ei handfull. Ho gjorde mange ting for å få merksemd frå dei vaksne. Det resulterte i "time out", bli sendt til "baby-rommet" og så vidare. Eg kjenner at hjarta mitt går ut til slike barn som så sårt treng merksemd frå signifikante andre, men som gjerne ikkje får det. Eg er glad for at læraren i den klassen har det same hjarte. Ho seier at dagar der denne jenta er ekstra venskeleg, er dagar der ho treng ein ekstra klem. Eg er heilt einig!

Det har vore fire fantastiske veker og eg ville garantert gjort det om att dersom eg hadde fått sjansen. Eg er så takksam for facebook og andre sosiale medier som kan hjelpe meg å holde kontakten med desse fantastisk flotte menneska som eg har vorte så glad i.

På torsdag kjøpte vi kake til alle dei vaksne i barnehagen. Det kjem ikkje så godt fram på bilete, men den var kjempestor. Her borte er det ALLTID ei anledning til å ete kake..! Vi syns dei på bakeriet gjorde ein god jobb, sjølv om proposjonane var litt feil. Folka i barnehagen var vertfall veldig imponerte!

No er det tid for siste dag i sola, før eg vender nasa mot Bozeman og Montana. Har sett på vermeldinga at det er om lag 10 grader og regn/snøbyger der oppe.

Warning

Marihøner

I dag har vi sett fri marihøner i barnehagen. Alle barna var samla ute på leikeplassen og miss Kim (som alltid) las ei fortelling om marihøner og fortalte litt fakta om dei. Så var det tid for å sleppe laus marihønene. Skal seie deg det vart kaos. Det var marihøner og barn som jaga dei overalt. Eg trudde dei hadde nokre få som skulle sleppast laus, men det var hundrevis. Vi hadde marihøner i håret, på kleda og overalt. Barna hadde det moro med dei lenge og nokon ville til og med ta dei med heim. Eg fekk faktisk ufrivillig med meg ei tilbake til hotellet. Eg sette meg ned i senga og der fall det ei ut av håret mitt. Nesten litt ekkelt...

Baby shower

I dag har vi vore i baby shower til miss Ladan. Eg har alltid hatt lyst å prøve det. Det ser så artig ut på film. Eg var på target for å kjøpe ei gåve og ein kan faktisk registrere ei ønskeliste på same måte som ein gjer til bryllup. Fantastisk, eller? Ein fyller ut eit skjema på ein skjerm, så får ein ein scanner i handa og kan gå rundt i butikken og scanne inn dei varene ein vil ha på lista. Enklare kan det ikkje verte!

Vi lurte på om nokon kom til å ta med den klassiske korga med mykje greier i. Det var det! Er litt skuffa over at ingen tok med "diaper cake", men kaka dei hadde med var supersøt ( i dobbel tyding). 20 kaklande damer lagde skikkeleg liv på chillis. It was a great experience!

Wild animal park

Laurdag var vi i San Diego wild animal park saman med Melissa og ungane hennar. I utgangspunktet var ikkje parken bygd for publikum, men for å drive oppdrett av dyr til San Diego Zoo. På denne måten ville dei ikkje trenge å hente utrydningstrua dyr til dyreparken, men dei var sjølvforsynte. Etterkvart fann dei ut at dette var for fanastisk til å halde for seg sjølve, så dei opna parken for publikum. Det er eg kjempeglad for at dei gjorde, for dette var ei oppleving verdt å få med seg. Parken var enormt svær. Vi brukte heile dagen der og likevel trur eg det var ting vi ikkje fekk sett. Høgdepunktet var ein "togtur" gjennom Afrika. Vi sat i eit slags tog som tok oss rundt i det svære området dei hadde laga til for dyra. Her var det ingen trange bur og små innhegningar. Dyra fekk gå fritt rundt i eit tilnærma naturlege område. Dei hadde plassert dyra slik i høve til kvarandre som dei er i det naturlege. På den måten opprettheld dei sine naturlege innstinkt. Sidan området var så stort, var det berre eit fåtal av dyra vi fekk sett på nært hald. Godt vi har zoom på kamera...

Her er nokre glimt av dyra vi såg:
(trykk på bileta for å gjere dei større)

Slapp fredag...

Sidan vi ikkje vart henta i dag, og heller ikkje fekk tak i nokon frå barnehagen, bestemte vi oss for å bruke dagen på å førebu oss til ekskursjonsdelen av opphaldet. Vi har laga ei lang liste med spørsmål som vi skal ha med oss til "la petite acadamy" neste fredag. Då vi var ferdige med det gjekk vi for å vaske klede. Det var akkurat slik ein ser på film. Moro! Elles har vi berre slappa av i sola ved bassengkanten. Det er det eg kallar ein slapp fredag.

 








Veronica slo ihel ventetida med litt speling

Nokre åtvaringar må sjølvsagt til...

Earth day og UNO

No har eg akkurat grisebanka Veronica og Kine i UNO. Artig at alle tre er like store konkuransemennesker. Kine hadde høg puls når ho hadde eitt kort igjen og Veronica måtte strekke ut mellom slaga! Ein har ikkje meir moro enn ein lagar sjølv. Resultata er lagra på PCen og det vert spanande å sjå kven som stikk av med sigeren til slutt...

Ellers har vi feira "earth day" i barnehagen i dag. Miss Kim las ei bok om kva ein kan gjere for miljøet før barna fekk boltre seg med ulike aktivitetar. Dei kunne plante ei solsikke, lage sin eigen turmiks, fargelegge eller leike/kjenne på fuglefrø. Det var fantastisk deilig å vaske hendene i det. Dei blei kjempemjuke!

Reduse - reuse - recycle! What did you do for earthday?

Ny åtvaring

Barnehagen - frå innsida

Foreldra kan sjå gjennom denne spegelen frå utsida

Etter lunsj er det "nap time". Då vert rommet omgjort til ein sovesal.

Gode manerer er veldig viktig i dette landet

"Garderoben" er inne i klasserommet. Her legg barna frå seg matboksene sine. Meir om innhaldet i dei seinare... Omgrepet innesko eksisterer ikkje her. Dei bruker dei same skoa inne og ute (til og med når dei søv).

Dette hadde vel vore diskriminerande heime i Noreg.

Dei har eit sterkt fokus på læring, men barna leiker ganske mykje og.

Koseleg leseområde. Barna bruker desse stolane mykje!

Det vert inga åtvaring denne gangen, men eit lite visdomsord eg fann i gangen i barnehagen. Eit visdomsord etter mitt hjarta!

Dagens åtvaring

Eg let meg fasinere av alle åtvaringane vi ser. Denne syns eg tek kaka. Det er trass alt ei trapp, så det skulle vel vere naturleg å "passe på stega"..? Eller?


Ellers i dag har vi hatt ein roleg dag. Vi kom seint på jobb og gjekk tidleg. Miss Trish henta oss klokka 9.15. Klokka 1 fekk vi lunsj og her har dei eigentleg ein og ein halv time lunsj, men vi har valgt å "berre" ta ein time, så kjem vi oss tidlegare heim. Då lunsjen var ferdig tok miss Jenny oss med til helsestasjonen for å sjekke tuberkulosetesten vi tok på tirsdag. Heldigvis var den negativ for alle, sjølv om Kine og Veronica vart sjekka grundigare enn meg. Etter TBtesten var det ikkje noko poeng i å gå tilbake til barnehagen, så vi vart kjørt heim. Ein deilig slutt på veka.

Ha ei fantastisk helg, folkens!

Eg er skada...

Dagen i dag slutta med eit brak, bokstaveleg tala. Vi vart kjørt heim av verdens koselegaste dame, miss Kim. På parkeringsplassane er det små betongklumper som skal gjere at bilane ikkje kjører for langt fram. Eg klarte naturleg nok å snuble i ein av dei og låg langflat på asfalten. Eg slo det vonde kneet mitt og fekk eit skikkeleg skrubbsår i eine handa. Det ironiske oppi det heile, er at rett før eg datt, hadde eg gjort skikkeleg narr av Veronica som nesten ikkje klarte å gå på grunn av blemmer under foten. Der fekk eg den! No gjer det meste vondt, både å bøye og strekke. Eg har fått ein vidundermedisin av miss Jenny, så eg får håpe den fungerer.

På kvelden var vi på besøk hjå miss Jenny, dagleg leirar med barnehagen. Det var ei artig oppleving. Kvar torsdag har dei vanlegvis bibelgruppe, så heile bibelgruppa hennar var der. Som alltid når vi møter nye folk vil dei gjerne vite litt om Noreg. Dei vanlege tema er pengar, bilar, kriminalitet og natur. Det kan verke som om folk trur Noreg er eit lite underutvikla land. Vi snakka om at bilane her er mykje større enn heime. Då seier ho eine dama "De har vel ikkje så mange bilar heller. Er det ikkje slik at de helst syklar der borte"?

Eg hadde lunsj aleine i dag og medan eg satt ute i sola gjekk denne karen forbi. Artig at ein faktisk kan ta med pappegøya på tur...

Bursdagsfeiring +++

I dag har det vore bursdag i barnehagen. Ein kan seie at det gjekk føre seg litt annleis enn heime. Det er foreldra som har ansvaret for feiringa og dei kan gjere kva dei vil. Desse foreldra bestilte like godt eit "pet zoo", så rundt klokka 10 kom det ein hest, to ponnyar, kaninar, kyllingar, ein kvalp, og ein del andre dyr som eg ikkje såg. Barna på avdelingen fekk ri og klappe dyra. Til lunsj fekk dei happy meal og ein übersøt muffin. I taket hang det gassballongar med "happy birthday" på og barna hadde partyhattar. Eg har berre ein ting å seie: typisk amerikansk! Dessverre fekk ikkje vi vere der og sjå oppstyret, for vi var på helsestasjonen for å ta tuberkulosetest. Vi fekk berre høyre om det i etterkant. Eg er glad det ikkje var på mi avdeling, for barna var lettare elektriske etterpå...

Til lunsj i dag hadde vi sushi. Eg har aldri prøvd det før og var superskeptisk. Til mi store overrasking syns eg det var kjempegodt. Det vert nok ikkje siste gang eg et det her borte. Nam, nam, nam!

Folka her er veldig hyggelige. I dag har vi vore på middag hjå ei av lærarane, Miss Melissa. (Her er det slik at alle lærarane vert kalla miss. Det er litt rart når barna ropar på meg, miss Lillian, eller teacher, dersom dei ikkje hugser kva eg heiter). Det var fantastisk å ete heimelaga mat etter å ha ete ute kvar dag i nesten ei veke. Ein skulle ikkje tru det, men ein vert faktisk ganske lei av restaurantmat. Etter middag gjekk vi ein tur ned til stranda, eller piren. Her såg vi sola gå ned i horisonten. Familien hennar var med oss, og for ein herleg familie! Eg gleder meg til neste torsdag, for då skal vi tilbake dit. Då er det ei "street fair" i gatene, med mykje moro og mat frå ulike land..!